Sielakosowy Blog

Jaki jest sens blogowania?

2012-01-30T16:25:00.000+01:00

Zadaję sobie czasem to pytanie postawione w tytule. W zasadzie jestem kiepski w tym. Moje teksty nie są jakieś specjalnie błyskotliwe czy też zabawne. Nie jestem nawet zbytnio oryginalny. Nie mam też dużej publiki, o ile te kilka wejść dziennie można nazwać jakąkolwiek publiką. Mimo wszystko odczuwam chęć pisania tutaj i to też robię.

Myślę, że przede wszystkim pozwala mi się to zrelaksować i zebrać myśli. Nic tak nie pomaga w usystematyzowaniu swoich poglądów na jakiś temat jak próba ich spisania. Wymaga to ponownego przemyślenia spraw, które zdawałyby się być już przemyślane, co czasem prowadzi do zaskakujących rezultatów. To chyba jest główny powód, dla którego warto pisać choćby samemu dla siebie.

W dzisiejszym świecie ludzie są strasznie bezrefleksyjni. Nie ma w tym nic dziwnego, bo też nikt od nich nie wymaga zastanawiania się nad wieloma sprawami. Jest to wręcz niewskazane. Dzisiaj wszystko mamy podane gotowe na tacy (w tym również poglądy polityczne). Naszym zadaniem jest ich przyjęcie, a nie obmyślanie. Sprytnie wykorzystywany jest w tym mechanizm lenistwa, bo skoro nie trzeba myśleć to po co się przemęczać?

Dlatego blogowanie i ogólnie spisywanie swoich myśli ma znaczenie. Warto to promować.

Ochrona praw autorskich i cenzura.

2012-01-29T00:02:00.001+01:00

O to kolejny przykład na to jak pojebani są ludzie chroniący prawa autorskie. To jest po prostu cenzura i o ile osoby popierające prawa autorskie (ja mam co do nich mieszane uczucia) mogą się nabrać na taką argumentację, to mi zapala się zaraz taka czerwona lampka w głowie.

Jakby się na to nie patrzeć jest to rodzaj cenzury, a skoro można cenzurować wyniki wyszukiwania odsyłające do nie koniecznie w pełni legalnych treści, to można także cenzurować treści namawiające do przemocy czy też tzw. "mowę nienawiści". Przecież to pójście tylko o jeden krok dalej. Dlatego też z takimi chorymi ludźmi z manią kontroli wszystkiego i wszystkich w imię własnych interesów trzeba walczyć teraz.

Skoro o walce mowa to rodzi się pytanie: jak walczyć? No i w tym jest problem. Takie osoby, a właściwie organizację to potężna siła z dużymi możliwościami (tzn. funduszami łapówkowymi). Szary człek gówno może. Tak, tak wiem, że jest demokracja i inne bajki jakie matka opowiadała wam na dobranoc, ale bądźmy kurwa dorośli, bo chyba nikt nie może mieć wątpliwości, że to wszystko gówno warte.

No więc jeśli nie można walczyć to co robić? Olać ten system i przejść do internetowego podziemia. Do czego też gorąco zachęcam.

W obronie piractwa.

2012-01-27T22:21:00.001+01:00

Kilka słów o piractwie. Zaczynając od tego, dlaczego nazywam to piractwem, skoro uważam to za pozytywne zjawisko? Otóż według mnie nazwa już się tak rozprzestrzeniła i wiadomo o chodzi, że po prostu nie ma sensu jej zmieniać. Nie ma też według mnie negatywnego wydźwięku, bo większość ludzi kojarzy te zjawisko raczej pozytywnie. Skoro wiadomo o chodzi i nazwa jest krótka, to po co na siłę ją zmieniać?

Nazywanie piractwa kradzieżą jest niepoprawne z prostej przyczyny. Piractwo nie jest kradzieżą. Kradzież to prosto i dobrze zdefiniowany czyn:

kradzież
1. potajemne zabranie cudzej własności

Piractwo jest potajemne, ale nie jest zdecydowanie nie jest zabieraniem.Wykonywana jest kopia produktu, a więc oryginał nie znika, tak więc nie ma miejsce pozbawienie kogoś własności na swoją korzyść. Niektórzy argumentują, że pozbawiamy właściciela praw autorskich zysku, ale jest to nieprawdą. W większości ludzie korzystający z pirackich kopii nie kupiliby legalnej kopii. Nie bez winny posiadacza praw autorskich zresztą. Produkty są zwyczajnie za drogie. Skoro jedna strona nic nie traci, to nie ma mowy, aby doszło do kradzieży.

Pojawiają się głosy (szczerze czytałem tylko wstęp, bo jak zwykle nudne) za tym, że zjawisko to (piractwo) sprzyja nawet sprzedaży, a więc przyczynia się do zwiększenia zysków. Głównie poprzez reklamę. Ma to zresztą sens, bo zastanówcie się czy system operacyjny Windows byłby tak popularny gdyby nagle wszyscy posiadacze jego nielegalnych kopii zostali zmuszeni do zakupienia oryginalnej wersji lub też korzystania z alternatywy? Według mnie nie. No dobrze pozostaje jeszcze kwestia rynku gier komputerowych, który jest zmonopolizowany przez ten system, ale myślę, że jakby nastąpiło duże zróżnicowanie pod tym względem, to rynek by się dostosował.

Tak więc skoro piractwo nie szkodzi, a być może nawet pomaga, to o co cały ten szum?

Bałagan z ACTA

2012-01-27T21:53:00.001+01:00

Miał być kolejny post mówiący o tym jaka to ACTA jest zła i takie tam, ale go nie będzie. Bardziej interesujący wydaje mi się bałagan z ACTA. Otóż nijak nie mogę się dowiedzieć czym jest ACTA i o co właściwie chodzi. Samego tekstu nie chce czytać, bo jest długi i nudny. Dobrych opracowań raczej też się nie uświadczy.

Wiem, że nie ograniczy wolności słowa w internecie, bo to raczej nie realne i nielegalne, a poza tym ma mało wspólnego z prawami autorskim. No bo zresztą jak to, że nazwę premiera debilem ma się do praw autorskich? Ten zwrot jest zarezerwowany dla jakiejś korporacji czy ki chuj?

Wiem też, że nie ma raczej szans na powstrzymanie piractwa, a więc możecie spać spokojnie ;) Dlaczego? Oj, bo zawsze znajdzie się metoda na obejście każdych zabezpieczeń. Zresztą coś mnie doszły słuchy, że zapobieganie piractwu przez usługodawców internetowych jest sprzeczne z kartą praw podstawowych unii czy coś w ten deseń, a więc mało realne jest wprowadzenie tego.

No w sumie wiem to co każdy, kto nie uległ zbytnio panice, choć przyznaję, że początkowo lekko mnie poniosło. W każdym razie jeśli ktoś ma jakieś rzetelne informację na ten temat, a najlepiej tłumaczenie z kodu prawniczego na polski, to byłbym wdzięczny.

Sama ACTA poza bałaganem związanym z prawie kompletnym brakiem informacji na swój temat wprowadza też bałagan związany w protestami. Szczerze z początku je popierałem i nadal niektóre inicjatywy popieram, ale ci skurwiele z tej grupy "hakerskie" (czyt. banda dzieciaków z zabawkami) mnie wkurwili. Nie szkodzą rządowi, a ludziom. Po prostu zamiast atakować rząd, to atakują obywateli (np. akademicka sieć internetowa UWr została zaatakowana), którzy się jeszcze z tego cieszą. Po prostu bez komentarza.

Socjal

2011-12-10T00:11:00.001+01:00

Z góry uprzedzam, że nie jestem jakimś tam ekspertem dziedzinie, o której będę teraz pisał. Nie mam zamiaru pisać w sposób obiektywny czy też poprawny. Napiszę po jak ja to widzę, czyli w prosty nieskomplikowany sposób.

Nie jestem przeciwnikiem wzajemnej pomocy między ludzkiej, ale jestem przeciwnikiem socjalu, czyli tego gdy państwo stara się nas w tym wyręczyć dla naszego własnego dobra. Tak więc skupie się na tym dlaczego przymusową pomoc innym członkom naszego społeczeństwa uważam za rzecz złą i godną pogardy.

Zabieramy kasę ludziom, którzy pracują, a dajemy tym, którzy są leniwi. Samo w sobie nie jest to złe, ale jeśli robimy to przymusowo to już tak.Przez to karzemy pracowitość, a nagradzamy lenistwo. Jest to bardzo zła rzecz, bo prowadzi do rozwoju lenistwa.
Często jest to socjal z tytułu posiadania dziecka, czyli znowu podobnie jak poprzednio karzemy uczciwie pracujących, przez co ci nie mają środków finansowych na utrzymanie np. kolejnego potomka czy też pierwszego nawet. Dajemy za to kasę tym najbiedniejszym, czyli rozmnażamy nie tych co trzeba. Mało tego promujemy taką postawę, przez co nawet jeśli takie dzieci mogłyby wyrosnąć jednak na porządnych obywateli, to jest to im utrudnione przez promowanie w nich lenistwa.
Forsa ta jest często wręczana za nic. Nie ma tutaj czegoś takiego jak zapracowanie na ten socjal. Nie ma nawet wykonywania jakieś mało znaczącej pracy za te pieniądze. Oni po prostu je dostają i tyle. Gdyby musieli na nie zapracować np. sprzątając ulicę, to równie dobrze mogliby poszukać lepszej pracy, ale tak to dawne są im te grosze, a oni nic nie robią i cieszą się słodkim lenistwem.
Wreszcie najważniejszy powód, to biurokracja, która pochłania spory procent środków przeznaczonych na tą pomoc. Nie ma tutaj mechanizmu rynkowego, który eliminuje najmniej efektywną formę pomocy. Monopol na rozporządzanie pieniędzmi przeznaczonymi na socjal ma państwo, a więc jasne, że dochodzi do jakiś nieprawidłowości.

To chyba tyle. Jeśli sobie coś przypomnę, to napiszę o tym jeszcze w tym poście lub też następnym.

Postępujaca wkurwica

2011-11-14T20:49:00.002+01:00

Od pewnego czasu jestem głęboko wkurwiony. Nie stale, ale bardzo często.
Jest to taki rodzaj wkurwienia, które nie towarzyszy nam w każdej chwili życia, ale tak naprawdę nigdy nas nie opuszcza i przypomina osobie co jakiś czas. Kto zaznał tego ten wie o co mi chodzi, a kto nie ten nie.

Co mnie tak irytuje?

Polska, a dokładnie nasza władza - banda palantów zaciągająca długi, które moje pokolenie będzie musiało spłacać, bo przecież nie kurwa ich. Nie tylko o długi tutaj chodzi zresztą. Ogólnie spierdolili na całej linii. Pogłębiając to co naszym systemie złe i lekceważąc to co można było zrobić.

Wkurwia mnie demokracja jako ustrój promujący głupotę, bo nie da się inaczej powiedzieć o takim rzeczy, w której menele mają więcej do powiedzenia niż człek mądry.
Głupota ludzi jest źródłem wszystkich problemów. Ot stąd socjal i inne tego typu bzdety.

Wkurwiają mnie kłamliwe media, które wykorzystują tą głupotę dla własnych celów, bo człek głupi nawet nie myśli kwestionować ich przekazu.

Wkurwia mnie UE i to jak powoli odbiera niezależność państwom członkowskim budując drugi związek radziecki.

Wkurwiają mnie ludzie, którzy się z tego cieszą.

Wkurwia mnie narastający konsumpcjonizm i nijakość ludzi. Tylko kurwa jeść, chlać, ćpać i dupczyć. Nie mówię, że to coś złego, ale kurwa wszystko ma swoje granice.

Wkurwia mnie lewactwo i propaganda przez nie szerzona o rzekomych faszystach. Banda pożytecznych idiotów na usługach chujowego systemu.

Stępienie materiału

2011-03-28T10:56:00.003+02:00

Dzisiaj powiem co nieco o tym co mnie boli. Choć bardziej pasuje tutaj określenie wkurwia. Od dłuższego czasu mam uczucie pustki w moim życiu i przepełniające je (moje życie) nudy.

Z początku myślałem, że jest to spowodowane tym, że jestem osobą dosyć samotną, ale z drugiej strony zawsze taki byłem. Nigdy zbytnio nie przepadałem za towarzystwem i to się chyba nie zmieni. Mam wprawdzie przyjaciół, ale ich traktuje jako całkiem osobną kategorię. Podobnie zresztą jak rodzinę. Tak czy inaczej nie jest to raczej powód pustki.

Później pomyślałem, że jest to spowodowane brakiem kobiety w moim życiu. Brakiem tego szybszego bicia serca na widok drugiej osoby. Jednakże o ile jest to przyjemne, to kiedy byłem nadal w związku to wciąż odczuwałem ten rodzaj pustki.

W czym więc tkwi przyczyna mojego nieszczęścia? Jestem człowiekiem ponad wszystko kochającym swobodę, a tę sobie odebrałem. Odebrało mi ją życie. Kiedyś byłem w stanie zrobić rzeczy szalone i być z tego powodu zadowolony. Tymczasem dzisiaj sam siebie ograniczam. Nie jestem sobą. Brakuje mi tego elementu szaleństwa. Brakuje mi tego dreszczyku bycia złym chłopcem, jakim kiedyś byłem. Brakuje mi tego nieposzanowania zasad. Teraz zbyt bardzo dbam o nakazy i zakazy, aby być szczęśliwym. Ciągłe terminy, ciągła nauka i jak już mówiłem wszechobecne reguły. Jakie to jest przygnębiające i nudne. Nigdy wcześniej nie pomyślałbym, że stanę się miłym ułożonym chłopcem, a taki właśnie teraz jestem.

Czy zmienię coś w swoim życiu? Nie, a bo po co. Przecież i tak nie będę szczęśliwy. Jestem nudny.

Pasje

2010-08-26T00:55:00.001+02:00

Zastanawiam się nad tym jaki procent ludzi w Polsce inwestuje w siebie, a konkretnie w samorozwój. Nie musi to być coś finansowego, a na przykład po prostu czas poświęcony na rozwój pewnych umiejętności, pasji lub czegoś w tym rodzaju. Prawie każdy ma rzecz, która go interesuje i sprawia mu przyjemność, ale nie jest przy tym głupim zabijaniem czasu. Niektórzy piszą opowiadania, jeszcze inni robią zdjęcia. Ogólnie rzecz biorąc dla wszystkich coś się znajdzie, a czasem nawet więcej niż jedne hobby. Jednak ilu ludzi tak naprawdę poświęca tym swoim zainteresowaniom uwagę i je rozwija?

Tego nie wiem, ale wiem jedno jest to jedna z rzeczy, które nadają życiu sens. Nie mówię, że jedyna, ale bez tego tracimy istotną część tego kim jesteśmy i po co żyjemy. Rozwijając swoje zainteresowania nie tylko zabijamy w głupi sposób czas jak w przypadku grania w gry komputerowe, ale także oddajemy coś światu. Nie wszyscy oczywiście będą z tego powodu sławni i znani, ale jednak zwiększamy to co stanowi dziedzictwo naszego gatunku w mniejszym lub większym stopniu.

Według mnie jest to w pewnym stopniu podobne do wydania potomka na świat, bo zostawiamy jakiś ślad po sobie i tym samym pokazujemy, że na świecie istniała lub wciąż istnieje osoba, która to wykonała. Chociaż prawdę mówiąc nie mam jeszcze potomka, więc nie mogę tego w pełni osądzić.

Patrząc na to z mojego ateistycznego punktu widzenia jest to pewien sposób na osiągniecie nieśmiertelności. Można powiedzieć, że jest to cel w całkowicie bezcelowym świecie. Punkt na końcu naszej ziemskiej drogi, który sami sobie kreujemy, a nie jest on nam dany z góry. Jest to też w pewien sposób przedstawienie pewnej bardzo ważnej części ateizmu, a mianowicie samostanowienia o sobie. Wbrew pozorom jest to coś co odróżnia ateistę od większości wierzących, którzy mają jakieś z góry narzucone zasady i obietnice celu w życiu.

Rozumieć naturę ateizmu

2010-08-19T22:08:00.000+02:00

Minął już jakiś czas od kiedy napisałem coś na temat ateizmu. Ostatnio nie czuje się pewnie pisząc na ten temat. Nie chodzi tutaj o moje wahania poglądów czy coś w tym rodzaju. Ja po prostu staram się pisać od serca. Oczywiście nie zawsze mi to wychodzi, a jeśli już to zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest to zawsze ciekawe. Przeważnie pewnie jest to nawet nudne, bo ile można pisać o własnych przemyśleniach. Mógłbym wprawdzie komentować częściej wydarzenia z Polski i ze świata, ale nie czuje powołania do roli komentatora.

Pisanie pomaga mi uporządkować moje myśli i pisząc tego posta doszedłem do odpowiedzi na mój brak twórczego natchnienia w kwestiach ateizmu, że tak się o tym wyrażę. Ostatnimi czasy zmieniłem się znacznie. W tym także jako ateista. Myślę, że zrozumiałem naprawdę czym jest ateizm, dlatego też nie mam potrzeby tak jak dawniej jego szerzenia. Znaczy nigdy nie chciałem nikogo nawracać, ale chciałem się dzielić tym co według mnie słuszne poprzez pisanie o tym.
Teraz jednak nie mam takiej potrzeby, a raczej zmieniła ona swą naturę.

Niechętnie to przyznaję, ale mimo tego, że nie byłem już dłużej katolikiem, przez długi czas jeszcze jako ateista miałem nawyki z mojej byłej religii. W tym też potrzebę bycia częścią większej grupy wiernych i tendencje do szerzenia moich przekonań w typowo religijny sposób. Tak też więc postępowałem w przypadku ateizmu. Pisałem o nim jako prawdzie oświeconej, czymś pewnym bez potrzeby dowodzenia tego. Tak jednak przecież nie jest. Nie na tym polega ateizm. Ja oczywiście o tym wiedziałem, ale nie potrafiłem tego do końca zrozumieć.

Z czasem jednak nawyki z poprzedniej religii zanikają i teraz już wiem, że źle robiłem. Ateizm polega na poddawaniu wszystkiego pod dyskusję i nie braniu niczego za pewnik, nawet samej idei nie istnienia bogów. Nie należy nic przyjmować jako prawdę objawioną, bo to jest droga religii. Ateizm powinien opierać się na faktach, a te mówią nam o tym, że nie wiadomo jak jest naprawdę.
Dlatego też ateizm nie jest jak to niektórzy twierdzą wiarą w nieistnienie bogów, a brakiem wiary w ich istnienie. Nie są to dwie równoważne sobie terminy, ponieważ ateista nie twierdzi, że bogów nie ma, on tylko twierdzi, że w nich nie wierzy, bo nie ma na ich istnienie wystarczających dowodów.
Nie jest to jednak postawa słaba, która dopuszcza z takim samym prawdopodobieństwem istnienie bóstw, jak ich nie istnienie. Ateista stwierdza, że z dużym prawdopodobieństwem bogowie nie istnieją, a więc takie przyjmuje złożenie w życiu. Nie ma na to nigdy jednak dowodów i zawsze o tym pamięta, ponieważ ateizm nie jest wiarą.

Wojny krzyżowe

2010-08-19T09:39:00.000+02:00

Jak pewnie wszyscy wiecie mamy ostatnio w Polsce małą wojenkę o miejsce, w którym ma stać krzyż. Wiele osób robi wokół tego duży szum medialny. Mam wrażanie, że sprawa jest wielkiej wagi, ale tak naprawdę jest to przecież tylko drobnostka. Właściwie sprawą tą nie interesuję się prawie wcale. Nie pisałbym tego posta gdyby nie jeden mały szczegół, który mnie bardzo w tym wszystkim denerwuje.

Nie rozchodzi mi się o to, że krzyż ma stać przed pałacem czy też w kościele, bo to jest kompletnie nie istotna i drugorzędna kwestia. Problemem jest to, że jak zwykle w Polsce pewna grupa osób chce siłą na reszcie społeczeństwa wymusić własne zdanie. Nie ma znaczenia czy są to geje i lesbijki ze swoimi śmiesznymi paradami, czy też obrońcy krzyża z różańcami. To jest kwestia nie istotna. Według mnie nasz kraj powoli przechodzi transformacje z dzikiego kraju strajków i innych tego typu rzeczy do kraju cywilizowanego, gdzie takie sprawy załatwia się dyskusją, a nie siłą. Oczywiście taka przemiana nie jest w pełni możliwa, ale w każdym razie zachodzi do pewnego stopnia.

Nie podoba mi się to, że pewne grupki osób nie potrafią zrozumieć, że żyją w większej grupie i nie zawsze może być dokładnie tak jakby to chciały. Trzeba nauczyć się współistnieć z innymi, a nie tylko formą protestu wymuszać na innych swoje zdanie.

Dorastanie

2010-08-18T23:40:00.000+02:00

Zastanawiam się gdzie podziała się moja młodzieńcza umiejętność cieszenia się czasem wolnym.
Kiedyś potrafiłem cieszyć się każdą chwilą wolną i zmarnować ją na jedna z wielu rzeczy, które po prostu zapychały mi dzień. Teraz jednak nie jestem już do tego zdolny. Zbytnio przejmuje się rzeczami, które wydają mi się ważniejsze od tych „pierdół”.

Czy stałem się już na tyle stary lub jak to niektórzy mówią dojrzały, że zdaje sobie sprawę z konieczności samodoskonalenia i obowiązków jakie na mnie spoczywają? Nie wiem.
W każdym razie z „problemu” zdałem sobie sprawę, kiedy przez ostatnie dwa tygodnie nie przykładałem się tak pilnie do nauki jak w poprzednim miesiącu. Poczułem się wtedy winny jakbym kogoś zwiódł i zrobił coś bardzo złego, a przecież tylko trochę wyluzowałem, a to co robię to i tak jest tylko dodatek przecież. Nie wiem czemu potraktowałem to tak poważnie. Szczerze nie wiem czemu w dalszym ciągu to tak traktuje. Nie mam przecież żadnych zobowiązań w związku z tym, poza tymi nałożonymi przeze mnie.

Nie znam jeszcze odpowiedzi na to pytanie albo po prostu nie chce jej znać. Ciekawi mnie natomiast czy jest to naturalna część procesu dorastania? Czy tylko i wyłącznie coś co spotyka mnie.

Swoją drogą sytuacja ta ma swoje plusy i minusy. Zauważyłem, że jak nigdy wcześniej jestem w stanie przyłożyć się do pracy, która daje mi konkretne efekty. Zwykle cechował mnie słomiany zapał i szybko się poddawałem po pierwszych trudnościach. Teraz jednak nabrałem pewniej wytrwałości w dążeniu do celu i nauczyłem się postępować mały krokami.

Z drugiej jednak strony przez to poczucie winy, które jest motorem moich postępów nie jestem w stanie cieszyć się tak jak kiedyś drobnymi przyjemnościami dnia codziennego. Nie raduje mnie już tak bardzo piękno przyrody, kontakt z innymi ludźmi czy chociażby alkohol. Nie powiem, że całkowicie mnie te rzeczy nie ruszają, ale nie są one już tak intensywne jak wcześniej.

Być może mój stan jest przejściowy, a może jednak co gorsze jest to jeden z etapów stawania się dorosłą osobą. Coś tracimy, aby zyskać inna rzecz.

Bo ja ...

2010-07-24T10:58:00.002+02:00

Przeczytałem ostatnio pewien wpis na temat alkoholu, który zainspirował mnie do pewnych przemyśleń, które zaowocowały tym o to postem. Nie będzie on jednak o trunkach, a o czymś lekko bardziej abstrakcyjnym. Otóż mam pewną obserwację. Nie jest ona jakoś specjalnie odkrywcza, ale co mi tam. Zauważyliście może, że ludzie młodzi (oraz czasem również ci starsi) łatwo ulegają wpływom, że chcą się poczuć cool?

I nie chodzi tutaj tylko o robienie wszystko to co każe grupa, bo czasem jest wręcz przeciwnie. Mam bardziej na myśli robienie czegoś ze względu na grupę, a nie na własne upodobania (nie jest w żaden sposób skierowane do autora wcześniej wymienionego postu, tak dla jasności).

Czy jest to zła rzecz? Nie wiem, ale każdym razie jej nie pobieram, bo uważam, że każdy powinien przede wszystkim być sobą. Nie powinniśmy robić niczego ze względu na spojrzenie innych na nas. Choć jeśli tak robimy, to nie koniecznie jest to jakaś zbrodnia. Jeśli ktoś ma silną potrzebę bycia akceptowanym lub wyizolowanym, to jest całkowicie zrozumiałe.

Szczerze muszę się przyznać, że sam kiedyś taki byłem. Czułem potrzebę bycia członkiem jakieś większej grupy i czasami robiłem coś nie dlatego, że chciałem. Z wiekiem jednak wyrosłem z takiej postawy i teraz dostrzegam zalety bycia sobą, a nie kimś innym. Nie chce i nie muszę już przed nikim grać obcej mi osoby.

Indywidualizm

2010-05-26T09:06:00.003+02:00

Człowiek to stworzenie stadne i jako takie lubi organizować się w różnorakie społeczności, tworzymy także grupki osób o podobnych poglądach czy też zainteresowaniach. Ludzie tam wspierają się tam nawzajem i wymieniają doświadczeniami, nic specjalnego i teoretycznie przynosi jakieś tam korzyści. Niesie też jednak ze sobą pewne niebezpieczeństwo i o nim właśnie ten post.

Wstępując do pewnej subkultury/organizacji/kółka zainteresowań (niepotrzebne skreślić ;p) zyskujemy poczucie bezpieczeństwa oraz akceptacji. Miło jest porozmawiać z osobami, które są takie jak my. Tylko robiąc to nieświadomie zabijamy swój indywidualizm. Tak niestety jest to coś, co w mniejszym lub większym stopniu stopniowo w sobie zabijamy.

Zdarzają się oczywiście osoby, które tego nie tracą. Jest to chyba jednak rzadkość, bo większość jednak stopniowo upodabnia się do reszty. Nie to jest jednak najgorsze, bo stając się takimi jak reszta nadal mamy poczucie wyjątkowości. Jesteśmy częścią jakiejś grupy, a uczujemy się wielkimi indywidualistami, dlatego też mamy grupki panków,skatów,emo czy cholera wie czego. Myślą, że wyrażają w ten sposób siebie, a tak naprawdę wyrażają w ten sposób tylko i wyłącznie swoją przynależność do danej grupy.

Z tego też powodu jak ogniach unikam podobnych zgrupowań. Staram się myśleć za siebie i nie dać sobie dyktować mojego stylu życia. Jest to mój bunt przeciwko masie szarości. Apeluje też do was: bądźcie sobą!

Nielewicowy ateista

2010-05-25T19:14:00.002+02:00

Denerwuje mnie rozpowszechniająca się w społeczeństwie opinia dotycząca tego, że ateiści w Polsce to osoby o poglądach lewicowych. Nie zgadzam się z tym, dlatego też chce tutaj zamanifestować swoją obecność jako ateisty nie mającego poglądów lewicowych (gospodarczych). W żadnym wypadku nie wspieram rozdawnictwa i promowania lenistwa.

Nie wierze też w to, że jestem odosobnionym przypadkiem w tej kwestii. Uważam, że jest to po prostu kolejny ogólnie powszechny stereotyp, choć nie mam ku temu żadnych dowodów jednak.

Skąd się wzięła taka opinia?

Źródło tego nieporozumienia moim zdaniem leży w opacznym zrozumieniu prawicy i lewicy w Polsce. Otóż za prawice uważane są osoby o poglądach konserwatywnych i skrajnie klerykalnych, co jest oczywiście błędem. Natomiast jako lewica postrzegani są antyklerykałowie.

Przez co też, każdego antyklerykała lub też często osobę taką jak ja neutralną w tej kwestii uznaje się całkiem nie słusznie za lewaka.

Taki stan rzeczy promuje i utwierdza też pewne grono osób niechętnych wobec ateistów, aby ich zdyskredytować. Nie od dzisiaj wiadomo, że z powodu naszej historii określenia takie jak "lewak", "czerwony" czy też stosowane przez bardziej zajadłych "komuch" są obraźliwe. Nie ma więc lepszego sposobu do walki z ateizmem, niż umacnianie w/w stereotypu.

Przegląd Blogosfery 02

2010-05-12T08:17:00.004+02:00

Kolejna dawka rzeczy ciekawych. Jak zwykle subiektywnie i może trochę złośliwie.

"Internat"

Wczoraj było dużo na temat polityki i spraw z nią powiązanych, ale dzisiaj już koniec z tym. Bardzo ciekawy post o dawnym życiu autora w internacie i atrakcjach z tym związanych.

"Żydzi stoją za zamachem na World Trade Center "

Teorii spiskowych część dalsza, czyli co się dzieje z człowiekiem, gdy nienawiść zastępuje zdrowy rozsądek.

"Co jest w Polsce najlepsze?"

Odpoczynek od pierdół w poprzednim poście.

"Ludzkie szympansy "

To nie jednemu kreacjoniście sprawi ból głowy.

"Zaskórniak "

Męskie problemy. Trzeba się uczyć od bardziej doświadczonych.

"Najdroższa kaczka świata"

O tym jakie problemy są w Polsce przy budowaniu autostrady.

"Niepokojący chaos z Lepperem"

Trochę polityki jednak musi być, bo w końcu są wybory. Przygody Andrzejka w kraju dzikusów.

Egoizm się opłaca?

2010-05-11T12:05:00.003+02:00

Pod wpływem ostatnich dyskusji na różne tematy zaczynam dochodzi do wniosku, że egoizm jest bardzo opłacalny finansowo. Nie tylko dla jednostki, ale także dla całego społeczeństwa.

Być może wyda się to dziwne, ale chyba faktycznie tak jest. Tym bardziej myślimy o innych tym bardziej im pomagamy, ale czy tak naprawdę nie szkodzimy im tylko?

Według mnie duża pomoc socjalna to jedna z największych porażek na jakie sobie może pozwolić państwo. Zamiast inwestować w to, żeby obywatelom lepiej się żyło dajemy im po prostu fundusze do przejedzenia. Niestety to jest prosta droga do katastrofy. Im więcej dajemy, tym bardziej chcą brać, bo lepiej nic nie robić i dostawać, niż robić i dostawać tyle samo lub niewiele więcej. Promujemy lenistwo i nic nie robienie. Ludzie są z natury istotami leniwymi, więc nie ma co się dziwić, że korzystają z danej im okazji.

Tutaj pojawia się egoizm. Jeśli będziemy myśleć bardziej o sobie i własnych potrzebach, to nie będziemy chcieli dawać komuś takiej pomocy socjalnej. Ten ktoś będzie zmuszony poszukać sobie pracy. Ja wiem, że to może brzmi trochę brutalnie, ale praca w Polsce jest. Dodatkowo środki przeznaczane do tej pory na pomocy tym nierobom (nazwijmy rzeczy po imieniu) mogą zostać zainwestowane gdzie indziej, przez co będzie stworzone jeszcze więcej miejsc pracy.

Egoizm jednak nie tylko tutaj przynosi korzyści. Otóż egoista nie chce płacić wysokich podatków, a więc przez to dąży do ich zmniejszenia. Jest to korzystne dla gospodarki, bo koszty pracy będą niższe, co przyciągnie do Polski inwestorów.

Państwo będzie miało mniej kasy?

Tak, ale co z tego? Przecież nie po to istnieje, żeby środki finansowe gromadziło, a po to, żeby ludziom się lepiej żyło.

Przegląd Blogosfery

2010-05-11T10:06:00.006+02:00

Postanowiłem zrobić krótki przegląd polskich blogów. Nie będzie to nic na dużą skalę, nie mam zamiaru też bawić się w krytyka. Nie mam zamiaru też próbować być obiektywnym. Będzie to tylko i wyłącznie moje zdanie na temat tego, co warto przeczytać, a co nie warto.

"Do zwolenników PO list w sprawie wyborów"

Nie wiem czy autor tego wpisu ma zamiar się komuś podlizać, czy też może kogoś obrazić. Swoją drogą jest to wyjątkowo nieudolna próba przekonania tylko chyba samego siebie do własnych racji.

"Bronisław Komorowski – Taki jestem"

Krytyka Komorowskiego z którą trudno się nie zgodzić. Niestety nie jest do dobry kandydat na prezydenta, ale według mnie i o niebo lepszy od kopii zapasowej byłego prezydenta.

"Egzorcyzmy czas zacząć"

Bardzo celnie o egzorcyzmach.

"Jarek Kaczyński był bardzo niegrzeczny"

Znowu trochę o Kaczyńskim. Nawet ciekawe.

"Kobiety w kampanii"

Dosyć celna uwaga o kobietach w tej kampanii wyborczej.

"Strategia wyborcza Jarosława Kaczyńskiego"

Miło jest przeczytać coś nie naładowanego przesadnym ładunkiem emocjonalnym i traktujące o wyborach. Szczerze polecam ten krótki tekst.

Czy mam głosować?

2010-05-11T09:54:00.002+02:00

Zbliżają się wybory i w związku z nimi zastanawiam się nad tym czy opłaca mi się brać udział w głosowaniu. Z jednej strony nie widzę kandydata podzielającego mojego poglądy z realnymi szansami na wygraną. Jednak mimo wszystko istnieje ryzyko, że Kaczor może wygrać wybory, a tego nie chcę. Obawiam się tego, że może być równie beznadziejnym prezydentem jak jego tragicznie zmarły brat.

Nie chce głosować tylko z powodu wyboru mniejszego zła, ale z drugiej strony, to chyba będę jednak musiał. Męczy mnie ta nasza polska polityka, wszędzie pełno nieudolnych pajaców.

Witam

2010-05-11T09:13:00.002+02:00

Postanowiłem reaktywować swojego bloga na blogspot.com , którego będę prowadził równocześnie z moim drugim blogiem. Jaki jest powód takiej decyzji?

Szczerze jest to zwykły kaprys. Postanowiłem też spróbować nieco innej formy blogowania. Nie mam jeszcze co do tego konkretnego pomysłu, ale mam zamiar postarać się pisać więcej krótkich notek. Nie mam jednak zamiaru pisywać regularnie, bo jednak jestem leniwcem. Mimo wszystko będę nadal pisał i prowadził bloga.

Zastanawiam się też nad kontynuacją bloga na salon24.pl . Serwis ten oferuje spore możliwości, ale mimo wszystko dużo jest tam ludzi niekulturalny, a wręcz chamskich. Na razie spróbuje tam coś opublikować na próbę.